GOOCHELGEIN.NL

  HET 12de KUNSTJE

Moeilijkheidsgraad: **

Het 12de kunstje

,,Hoera, de vreugde stijgt ten top !" declameerde Frits, toen hij op een mistige, druilerige middag van school kwam, en oom Willem bij zijn moe in de huiskamer aantrof. En hij wierp van plezier zijn schooltas in de hoogte.

,,Wat is er jongen?" vroeg zijne moeder hoofdschuddend. ,,Je moet niet zoo wild zijn. Neem een voorbeeld aan Marie, die is altijd veel bedaarder". Marie, die bij de tafel zat , kreeg een kleur van genoegen bij die lofuiting, maar Frits zei enigszins verachtelijk: ,,Nu ja, maar Marie is een meisje!"

,,O, dus hebben de jongens het monopolie van wildheid!" merkte oom Willem glimlachend op.
,,Monopolie? Wat is dat?? vroeg Frits.
,,Alleenhandel!" zei Marie vlug.

,,Och, hou jij je maar stil, jij weet er net zoo min wat van als ik", voegde Frits haar gekrenkt toe. Alleenhandel van wildheid! Da's immers onzin! Wildheid verkoop je toch niet?" En hij lachte zijn zus uit.

,,En toch heeft Marie gelijk", zei oom Willem. ,,Maar men zou 't ook kunnen vertalen met alleenrecht, en dat bedoelde ik, Maar kom, ik ga eens opstappen''.
,,Och neen oom, neen oom ! eerst een kunstje!"riepen beide kinderen tegelijk.
Nu, oom willen liet zich niet lang bidden. Hij had alleen van heengaan gesproken om hun eventjes te plagen.

,,Toe dan maar", zei hij. ,,Dan zal ik jullie met je zwakke hoofdjes vandaag eens laten zien hoeveel invloed een sterkere wil op een zwakkere kan uitoefenen".
,,Ik mag zooveel niet weten als oom", maar zwakhoofdig ben ik niet", verzekerde Marie.
,,Zoo, niet? En als ik je dan eens bewijs dat je 't wel bent, of ten minste dat mijn wil invloed heeft op de jouwe?".
,,O, hypnotisme!" merkte Frits op.

,,Neen, dat is het nu juist niet maar.... doch kom, ik zal 't jullie laten zien wat ik bedoel. Haal eens een spel kaarten".
,,Hier is er een", zei Frits, na een pakje uit de lade van een klein hoektafeltje genomen te hebben.

,,Mooi zoo", zei oom. ,,Nu Marie, jou zal ik maar eerst nemen, omdat je zoo ongelovig bent. Ga tegenover mij aan tafel zitten. Frits, jij bent ditmaal niet meer dan toeschouwer".

Voorspellen welke bepaalde kaart gekozen wordt.
'n Hypnotisme dat zelden weigert.

Oom wierp vervolgens het gehele spel kaarten op tafel, met den voorkant boven, en
verspreide ze, zodat ze alle bloot kwamen.

,,Voor we nu verder gaan, zal ik eerst iets op een stukje papier schrijven", hernam oom, en dat Frits in bewaring geven". Hij scheurde een reepje van de krant af, schreef er iets op, vouwde het samen, en verzocht Frits, het in zijn zakken te bergen. Daarna wendde hij zich weer tot Marie.
,,Hier zie je twee-en-vijftig kaarten, dus een vol spel.
Nu moet jij een van de beide kleuren kiezen. Welke wil je hebben, zwart of rood?".
,, Zwart antwoorde Marie.

,,Mooi, dat wilde ik juist hebben dat je kiezen zou. Dan houd ik de rode. We zullen de zwarte er uitzoeken, help me maar even".
Dit werd gedaan, en Frits kreeg de zwarte kaarten om ze terzij te leggen.

,,Nu zal ik je voor de tweede maal een keuze laten doen", ging oom Willem voort. ,,Dat is te zeggen, jij denkt dat je kiezen mag, maar in werkelijkheid oefen ik zooveel invloed op je uit,
dat je verplicht bent te kiezen zoals ik wil. Maar zeg maar wat je hebben wilt, harten of ruiten".

Marie aarzelde. Ze was er zeker van dat ze een vrije keus ging doen, en toch keek oom haar
sterk aan, als om haar te noodzaken zijn wil te doen.
,,Harten", zei ze eindelijk.

,,Harten bedoelde ik!" zei oom vrolijk. ,, We zullen de ruiten verzamelen en aan Frits geven".

Na dit gedaan te hebben, lagen er nog dertien hartenkaarten op tafel. Oom zei: ,,dat is een oneven getal. Trek er een van, dan zal het even zijn. Maar denk er aan, neem die, die ik wil!".

En weer overlegde Marie bij zichzelf, dat het allemaal onzin was, en ze kiezen kon welke kaart ze wou, maar ze voelde soms de ogen op hare hand rusten, en toen ze harten-vijf nam, was ze werkelijk wel enigszins onder den indruk, daartoe gedwongen te zijn.

,,Precies de kaart die je kiezen moest", zei oom, en reikte ze Frits toe, die ze bij de overigen lei. ,,Nu zijn er nog twaalf harten over, Marie", voer hij voort. ,,Kies er zes van, de zes die ik wil dat je kiezen zult!".
Marie koos het aas, de heer, de negen, de vier, de drie en de twee.
,,Of je onder mijn invloed staat!" riep oom. Dat zijn ze weer precies. Pak ze maar aan Frits!".

Nu lei oom de op de tafel overgebleven kaarten, de vrouw de boer, de tien, de acht, de zeven en de zes, op een rij en vervolgde:

,,Pas nu goed op Marie. Neem drie van de zes kaarten, en ik beveel je, geen andere te nemen dan ik wil". Met bevende hand wees Marie de vrouw, de tien en de zeven aan.

,,Uitstekend!" riep oom. ,,Hier heb je de andere drie, Frits! Nu zijn we er zoo dadelijk. Maar 't getal kaarten is weer oneven; 't moet gelijk gemaakt worden. trek er een, kind!"

Marie trok de vrouw, en gaf die op een wenk van oom aan Frits.

Daarop trok oom een zeer ernstig gezicht en doorboorde Marie bijna met zijn blik, terwijl hij met een diepe, besliste stem sprak: Trek je laatste kaart!" Marie nam de tien.

,,Geef ze Frits!" zei oom, en Marie deed het, zodat nu alleen nog maar harten zeven op de tafel lei.
,,Ziezoo Frits", hernam oom Willem, ,,wees zo goed het papiertje uit je zak te nemen en luid te lezen wat er op staat!".

Frits haalde het snippertje te voorschijn, vouwde het open en las: h a r t e n z e v e n.
,,Nu Marie, daar ik dat papiertje schreef voor we begonnen, en daar hem na alle andere kaarten gekozen te hebben, ten slotte harten zeven op de tafel liet, zul je me toch wel willen toestemmen, dat ik invloed op je keus heb uitgeoefend?".

,,O oom, ik begrijp er niets van, niets, niets!" riep Marie ademloos. ,,Maar 't is verbazend. Och, doe het nu eens met Frits, dan zal ik de kaarten verzamelen".
,,Neen, 't is maar beter, dat ik het dadelijk niet meer doe, dat vermoeit mijn hoofd te veel", zei oom Willem.
,,Maar morgen hoor!''
En werkelijk toen hij den volgende dag kwam werd het kunstje met evenveel succes op Frits toegepast.

Verklaring

,,En nu heb ik jullie weer lang genoeg voor den mal gehouden'', zei de goede man, ,, en ik zal
jullie aantonen dat er geen sprake van is, dat mijn wil invloed zou uitoefenen op dien van een ander. Neen, het kunstje is zeer eenvoudig. Het geheelde succes ligt in 't onbevangen, ja eigenlijk een beetje onbeschaamd optreden van den persoon die 't doet''.

Nadat met den naam van een kaart op een stukje papier geschreven, en dit in bewaring gegeven heeft, heeft men zich steeds te herinneren dat dit de kaart is waar men op werken moet.

Bijvoorbeeld: men kiest schoppenheer. en wenst dat het slachtoffer deze kaart zal overlaten.
Men laat hem nu de eerste keuze der kleuren doen. Zegt hij zwart , dan zegt ge: ,,zeer wel, dan zullen we de roden wegleggen". Kiest hij evenwel rood, dan zegt ge met een stalen gezicht: ,
,Juist, dan houden we de zwarte'', en laten evengoed de rode kaarten wegleggen.

Nu geeft ge hem uit de zwarte kaarten weer de keus van schoppen en klavers. Zo gaat men
steeds door en laat hem steeds kiezen uit twee mogelijkheden en leg steeds die weg die je niet
wil hebben.

Daar waar de kaart die je genoteerd hebt niet bij zit leg je weg. Dit doe je net zo lang totdat er
nog maar twee kaarten overblijven. Als hij dan kiest kiest hij of de kaart die je opgeschreven had of de de kaart die je opgeschreven had blijft op de tafel achter.

,,Alweer boerenbedrog dus'', meesmuilde Frits, maar hij nam zich toch voor, om z'n kameraden
er eens op te trakteren.

Bovenstaande beschreven truc is echt een truc waarop heel erg veel goocheltrucs gebaseerd zijn. Het de ander laten denken dat die mag kiezen terwijl in werkelijkheid jij diegene bent die
hem/haar laat kiezen en hem/haar eigenlijk helemaal geen keus geeft.         
    

home